Kącik modlitwy

Tagi

, , , , , , ,

Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. (Mt 6, 6)

Zawsze wydawało mi się niezwykle piękne mieszkanie gdzieś w bliskiej odległości od kościoła czy kaplicy – tak, by w praktycznie każdej chwili móc udać się na modlitwę. Od mojego domu to tak 20 minut piechotą. Mogłoby być bliżej.

Pociągało mnie w domach zakonnych, czy instytucjach takich jak Caritas to, że przebywające tam osoby mogą w wolnym czasie po prostu zajrzeć do kaplicy. Mieszkając pod dachem z samym Jezusem.

Po spędzeniu kilku miesięcy w Taizé jednym z moich największych problemów było: jak tu sobie teraz ułożyć modlitwę? Tam było to proste. Trzy razy dziennie wspólna modlitwa, możliwość pozostania dłużej w kościele wieczorem, na poranną Mszę świętą szło się zaledwie 3 minuty, wolny czas i dużo pięknych miejsca na refleksję indywidualną w ciszy. W domu, z wielu oczywistych powodów, nie jest tak łatwo. Kontynuuj czytanie

Strzałki, znaki, rozproszenia

Tagi

, ,

Camino zazwyczaj prowadzi przez pola, lasy, tereny generalnie niezabudowane. Czasem jednak trzeba przejść przez miasto.

Na polnej ścieżce nie trzeba wielu strzałek. Droga jest tylko w jedną stronę. Wystarczy raz na jakiś czas drobne żółte potwierdzenie, że zmierzasz w odpowiednim kierunku, i strzałeczka przy ewentualnym rozwidleniu. Na pewno ją zauważysz, nie ginie w chaosie reklam, neonów, ogłoszeń. Możesz skupić się na czymś innym, większym, głębszym, ważniejszym. Przypadkowe zgubienie drogi i kluczenie między przecznicami nie wytrąca Cię z równowagi pielgrzymowania. Kontynuuj czytanie

„Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój”

Tagi

, , ,

Z książki Henriego J.M. Nouwena „Modlitwa – Sprzeciw – Wspólnota. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój”, Wydawnictwo SALWATOR Kraków:

„Chrześcijańska wspólnota nie jest grupą ludzi, którzy gromadzą się, aby zjednoczyć siły i w ten sposób zwiększyć prawdopodobieństwo zwycięstwa. Nie, jest świadectwem już odniesionego zwycięstwa.” (s. 124)

„Chrześcijańska wspólnota jest duchową przestrzenią, w której ludzie gromadzą się, aby uznać, że Jezus Chrystus jest Panem, a uznanie to staje się możliwe tylko dzięki gotowości do życia we wspólnej słabości. To zgromadzenie ludzi, którzy dają świadectwo pokojowi Chrystusa, zaprzeczając, że potrafią czynić pokój o własnych siłach. To miejsce, gdzie siła ujawnia się w słabości, wiara w uznaniu wątpliwości, nadzieja w szczerym przyznaniu się do rozpaczy, miłość pośród zazdrości, podejrzeń i nieufności, radość wśród smutku, a pokój w pokornej świadomości przemocy, konfliktów i podziałów. Tak, chrześcijańska wspólnota jest tym, co Jezus Chrystus objawił nam, grzesznikom.” (s. 118)

I słowa przytaczanego przez Nouwena Martina Luthera Kinga:

„Odpowiadanie przemocą na przemoc potęguje przemoc, powodując jeszcze głębszą ciemność w nocy już i tak pozbawionej gwiazd. Ciemność nie rozproszy ciemności, tylko światło może tego dokonać. Nienawiść nie odpędzi nienawiści, jedynie miłość może to zrobić.” (s. 108-109)